We zijn weer terug uit Tanzania, Marga Tepper, Karin Oosterkamp en Froukje IJzerman. Het derde project van Revalidatie Tanzania hebben we afgerond en het is tijd dat we onze Afrikaanse collega’s even voor stellen: een verpleegkundige, een fysiotherapeut en een arts, allen werkzaam in het Muhimbili National Hospital te Dar es Salaam. Wat heeft hén bewogen dit vak te kiezen? En hoe beleven ze hun vak nu?

Foto impressie project 2009

Victoria Kasanjala, is senior nurse op de Interne Geneeskunde en deelnemer aan de workshop voor verpleegkundigen.
Als 14-jarige heb ik mijn familie al gezegd dat ik verpleegkundige wilde worden. Ik had in het ziekenhuis met bewondering gekeken naar verpleegkundigen. Hoe ze rond liepen in hun uniform, wat ze uitstraalden en wat ze zeiden tegen patiënten. Dat wilde ik ook!
Ik haal veel voldoening uit het plannen, organiseren en managen van de zorg voor patiënten die erg ziek zijn en afhankelijk zijn van de verpleging. Daarnaast vind ik het leuk om kennis over te brengen in het dagelijkse werk aan collega’s, familie en patiënten. Ook het blijvend bijscholen via deelname aan cursussen en workshops vind ik fijn aan het beroep van verpleegkundige. Voor alle verpleegkundigen is het belangrijk dat je je kennis vergroot en op peil houdt. Je hebt een belangrijke taak als teacher naar collega’s, patiënten en hun familie.
Wat ik minder leuk vind aan het vak is als collega-verpleegkundigen of ziekenverzorgenden onvriendelijk of niet behulpzaam zijn naar de patiënt of familie. Ik spreek ze dan persoonlijk aan en zeg: “Wat zou je er van vinden als je eigen familie zo wordt behandeld?” Het is frustrerend dat er een tekort is aan materialen zoals lakens en verbandmiddelen of bloeddrukmeters. De huidige krapte van verpleegkundig personeel – twee verpleegkundigen in plaats van vier, op 32 bedden – verzwaart de werkzaamheden behoorlijk, zodat er ook werk blijft liggen.

Twalib R Mussa, is fysiotherapeut en nam deel aan de workshop Teach the Teacher en was spreker bij de multidisciplinaire benadering Stroke Management.
Ik ben fysiotherapeut geworden omdat mijn oma een CVA heeft gehad. Ik heb haar herstelproces van dichtbij meegemaakt. Daar zag ik hoe belangrijk begeleiding hierin is. Helemaal in onze cultuur is het erg lastig om je plek als gehandicapte te vinden. De CVA van mijn oma was het begin van mijn interesse in de fysiotherapie.
Ik werk het liefst met CVA-patiënten en kinderen. Ik kan als fysiotherapeut echt iets voor ze betekenen bij de terugkeer in de maatschappij en vertrouwen geven aan de patiënt zodat hij weet waar de mogelijkheden liggen.
Minder leuk is het om patiënten te moeten zeggen dat dit het hoogst haalbare is, terwijl ze erg gehandicapt blijven. Daarnaast heb ik moeite met de schrale faciliteiten waarover we beschikken en de omgeving die erg arm is. Als ik een huisbezoek echt geïndiceerd vind, dan betaal ik de reis van mijn eigen geld. Er is hier geen budget voor.
Namens ons allemaal wil ik iedereen bedanken die dit project mogelijk heeft gemaakt! We hebben de mogelijkheid gekregen om het geleerde te implementeren en onze aanpak te verbeteren. We kunnen nu de geleerde stof verder overdragen naar collega’s in andere ziekenhuizen in ons land.

Eric Aris, internist/neuroloog, is de initiatiefnemer tot het Stroke Management-onderwijsproject en de lokale coördinator van de Workshops.
Als jongetje van vijf moest ik naar de polikliniek in het districtsziekenhuis om de hoek omdat ik malaria had. Ik kreeg toen een injectie. Gelukkig deed die niet zo’n pijn omdat een hele aardige dokter me geruststelde en troostte. Het ziekenhuis stond naast de kerk en als ze me kwijt waren dan vonden ze me altijd op de stoep van het ziekenhuis waar ik stond te kijken naar de mensen in die witte jassen. Fascinerend vond ik dat als kind. Mijn ouders vertelden dat ik heel lang naar school moest om dokter te worden. Ik heb altijd heel goed mijn best gedaan, zodat ik door de overheid werd gesponsord om de studie geneeskunde te kunnen doen. Dat ik internist en neuroloog ben geworden komt door mijn enthousiaste begeleiders tijdens mijn studie en erna.
Ik vind het erg bemoedigend dat de regering steeds meer belangstelling krijgt voor het verder ontwikkelen van het vak. Op dit moment zijn er vijf neurologen in Tanzania en hebben we veel mogelijkheden tot diagnostiek. Er is een EMG / EEG kamer en behalve een CT-scan hebben we sinds kort ook de beschikking over een MRI. Het is alleen nog wel erg duur voor de patiënten. Ook komt er langzaam belangstelling voor de revalidatieaspecten.

Het is wel erg moeilijk werken – ondanks dat we onlangs zijn verhuisd naar een nieuwe afdeling – door de weinige faciliteiten. We hebben op dit moment een groot tekort aan verpleegkundig personeel. Door de grote toeloop van patiënten is er altijd een hoge werkdruk. We beschikken ook nog niet over een psycholoog en een logopediste.
Maar ik ben erg blij dat jullie ons de afgelopen drie jaar hebben geholpen met kennis over de revalidatie van CVA-patiënten. Met name het belang van samenwerken door verschillende disciplines was heel belangrijk. Het heeft ook een zeer positieve impact op het vak verpleging. Niet alleen hier in het ziekenhuis maar ook op de verpleegkundige opleiding.

Namens Revalidatie Tanzania, Karin Oosterkamp, Froukje IJzerman en Marga Tepper.

Zaterdag 21 februari 2009 was het zover.
Marga Tepper (Revalidatiearts), Froukje IJzerman (Fysiotherapeut) en Karin Oosterkamp (Regieverpleegkundige) van het Neurorevalidatieteam vertokken naar Tanzania.
Op weg naar het derde project. Net als in 2007 zal dit project worden vormgegeven in het Muhimbili National Hospital in Dar es Salaam op de interne afdelingen van het ziekenhuis waar patiënten met een CVA zijn opgenomen.

Dit project is een vervolg op het project in 2007 waar veel aandacht is besteedt aan het overbrengen van kennis en deskundigheid rondom de zorg en behandeling van CVA patiënten. Dit keer richten we ons vooral op de invoering van de opgedane kennis en kunde en de inbedding en het vasthouden hiervan in de dagelijkse praktijk.

We dragen aan het einde van het project ons les- en beeldmateriaal, onderzoeksartikelen en klinimetrie (meetinstrumenten) aan de collega’s in het Muhumbili National Hospital over zodat de fysiotherapeuten, de verpleegkundigen en de neuroloog deze kennis verder kunnen overbrengen op collega’s in andere ziekenhuizen en zorgorganisaties in Tanzania. Dan zit onze taak erop en vertrekken we weer naar huis op zaterdag 14 maart.

Maar zover is het nog niet. We gaan eerst met veel enthousiasme beginnen aan deze mooie uitdaging. We wensen iedereen goede werkdagen en ben je nieuwsgierig naar onze ervaringen dan kun je die volgen vanaf 25 februari opwww.revalidatietanzania.waarbenjij.nu.

Kwaheri (tot ziens!)
Namens Marga,Froukje en Karin

project 2007

Op donderdag 1 november 2007 was het zover. Marga Tepper (revalidatiearts), Karin Oosterkamp (verpleegkundige) en Anneke Grootoonk (fysiotherapeut) van het NAH-team in Beatrixoord, stapten in het vliegtuig, op weg naar het Muhimbili National Hospital in Dar es Salaam te Tanzania. Daar vond het volgende project van Revalidatie Tanzania plaats. In aansluiting op het slikproject in 2006 werd er nu een vervolg gegeven met als onderwerp:

‘Revalidatiezorg bij CVA-patiënten
betreffende verpleegkundig handelen en fysiotherapie’

‘We hebben een week lang workshops gegeven aan 30 verpleegkundigen en fysiotherapeuten over revalidatie bij CVA-patiënten. CVA’s komen veelvuldig voor in Tanzania. De kennis en vaardigheden onder verpleegkundigen is nog maar minimaal ontwikkeld doordat de CVA-patiënten verspreid liggen over interne afdelingen. Door de ICF te introduceren, de Barthelindex te implementeren en vaardigheden te oefenen hebben de verpleegkundigen voldoende handreikingen gekregen om hun eigen handelen te verbeteren en hun vak te professionaliseren.
Onder de fysiotherapeuten is er een redelijk kennisniveau aanwezig maar men worstelt vooral nog met het inkaderen van de therapie. Klinimetrie en kennis ten aanzien van terugkeer van functie na een CVA biedt hen goede handvatten om de behandelduur in te perken en te onderbouwen waarom therapie wel of niet meer nodig is.

De tweede week hebben we training on the job gegeven, dus samen met verpleging en fysiotherapie de geleerde vaardigheden integreren in het dagelijks handelen. De workshops en de training werden zeer enthousiast ontvangen. Men is erg welwillend om er iets mee te doen. Of dat ook daadwerkelijk gaat lukken gezien de omstandigheden waarin men werkt is nog de vraag. Een heel positief punt is in ieder geval dat de neuroloog zich hard gaat maken voor een stroke-afdeling en mogelijk ook een revalidatieafdeling. Hopelijk gaat dit ingezette proces verder zijn beslag krijgen zodat er een volgende keer nog gerichter en geconcentreerder onderwijs gegeven kan worden. Al met al hebben we het project als een zeer positieve en bijzondere ervaring voor alle partijen betiteld.

Natuurlijk gaat de dank uit naar alle mensen die het financieel mogelijk hebben gemaakt om dit project tot een succes te laten worden!’

Anneke Grootoonk

Bijlage: Project20071.pps

Foto impressie Slikproject 2006

Uitreiking certificaten

Zij werden uitgezonden voor de duur van 8 dagen om verschillende workshops te geven aan artsen, verpleegkundigen en fysiotherapeuten. Het doel van het project was medewerkers vaardigheden te leren waardoor aspiratiepneumoniën (en vroegtijdig overlijden) t.g.v. slikklachten bij CVA patiënten kunnen worden gereduceerd.

Foto impressie Workshop

Via sponsors is € 2350,00 ingebracht!

Sponsors en lopers

Met dank aan deze medewerkers van het Centrum voor Revalidatie:

Foto impressie Groningen Marathon 2008

Annelieke Sytsma (1/2 marathon)
Ria Bosma (1/2 marathon)
John Bos (1/2 marathon)
Erwin Koenes (1/2 marathon)
Erik Plagge (1/2 marathon)
Marcel ten Wolde (1/2 marathon)
Hiltje Venema (1/2 marathon)
Sytske Teeninga (10 km)
Erik Weide (marathon)
Michiel Reneman (marathon)
Ben Tieben (marathon)

Workshops najaar 2008

Beste collega’s,

Vóór medewerkers, dóór medewerkers…

Dit jaar organiseert Revalidatie Tanzania workshops vóór medewerkers, gegeven dóór medewerkers.
Het zijn workshops van 1, 2 of 3 keer om te proeven aan verschillende creatieve of sportieve zaken. In het voorjaar zijn er met veel succes al 4 workshops gehouden. Dit najaar hebben we opnieuw een aantal leuke, nieuwe workshops gepland. De workshop fotobewerken voor beginners (met Picasa) wordt ivm (te) grote belangstelling voor de tweede keer gegeven. De fotoworkshop voor gevorderden is duidelijk bedoeld voor mensen die nog wat meer willen en al ervaring hebben met fotobewerken.

In de onderstaande bijlages vind je voor de verschillende workshops de informatie en kosten.

Je kunt je opgeven voor de workshops tot l3 september bij Marleen van Dijk of Anneke Grootoonk: a.grootoonk@cvr.umcg.nl of m.f.van.dijk@cvr.umcg.nl

Vóór medewerkers, dóór medewerkers…

Dit jaar organiseert Revalidatie Tanzania workshops vóór medewerkers, gegeven dóór medewerkers. Het zijn workshops van 2 of 3 keer om te proeven aan verschillende creatieve of sportieve zaken.

Met de opbrengst worden projecten georganiseerd in Tanzania.
De volgende workshops gaan in het voorjaar plaatsvinden:

Modelboetseren
Fotobewerken 1
Nordic Walking
Yoga

In het najaar staan de volgende workshops op stapel:

Papier maché
Schilderen en koken
Fotobewerken 2
Zingen

In de onderstaande bijlages vind je voor de verschillende workshops de informatie en kosten. Voor fotobewerken 2 kun je alvast je interesse en wensen kenbaar maken. Je kunt je opgeven voor de workshops van het voorjaar tot 21 april bij Anneke Grootoonk of Marleen van Dijk: a.grootoonk@cvr.umcg.nl ofm.f.van.dijk@rev.umcg.nl
Bedenk wel: opgeven is meedoen!! Na 21 april ontvang je een bevestiging of je geplaatst bent voor de workshop.

We hopen op leuke shops en tegelijkertijd een goede impuls voor het volgende project!!

Met vriendelijke groeten,
namens de werkgroep Revalidatie Tanzania,

Marleen van Dijk en
Anneke Grootoonk

Ten bate van Revalidatie Tanzania met als thema:

…In Beweging…

Wanneer:
Juli, augustus en september 2008 – CvR locatie Beatrixoord
Oktober, november, december 2008 – CvR locatie Groningen
Door wie?
Medewerkers van het hele Centrum voor Revalidatie
Waarvan?
Eigen foto materiaal
Onderwerp?
Alles wat met het thema ‘In Beweging…’ te maken heeft
Verkoop?
De foto’s worden te koop aangeboden voor een vaste prijs
Groot formaat € 40,00
Klein formaat € 30,00
Doel?
De opbrengst is voor Revalidatie Tanzania

De jury heeft twintig foto’s geselecteerd. U kunt ze bekijken in de keldergang naar het sportcomplex en in de directiegang.
Zie voor overzicht van de expositie de bijlage: